www.farmavit.pl -PROFESJONALE WŁOSKIE KOSMETYKI DO WŁOSÓW, TWARZY, CIAŁA I MAKIJAŻU Pensjonat Tawerna POLECA!!! Plaża Pobierowo Zapraszamy na przepiękną i piaszczystą plażę gdzie znajdziecie państwo dużo atrakcji Od zjeżdżalni, banana który wywiezie nas na morze do wspaniałej kąpieli. Golf Pobierowo Dla naszych gości czeka do dyspozycji znajdujący się w pobliskim Łukęcinie klub golfowy oraz mini-golf. Trzęsacz gm Rewal W XV wieku zbudowano w Trzęsaczu, oddalony około dwóch kilometrów od klifowego brzegu kościół, z którego do dziś zachował się tylko fragment. Morze systematycznie podmywając brzeg przez wieki zbliżało się do świątyni tak, że w połowie XIX wieku musiała ona zostać zamknięta. Jak mówi legenda, jest to zemsta boga Bałtyku za to, że złowioną przez rybaków z Trzęsacza córkę Zielenicę proboszcz, chcąc ją nawrócić, tak długo niewolił, aż zmarła. Teraz morze wdziera się, aby odebrać jej prochy leżące na przykościelnym cmentarzu. Niechorze - Pobierowo Stara osada rybacka leżąca na przesmyku pomiędzy morzem a jeziorem Liwia Łuża, obecnie popularne kąpielisko morskie. Wybudowana w 1866 roku 45-metrowa latarnia morska dominuje nad miejscowością. Latem jest dostępna dla zwiedzających, można z niej obserwować wybrzeże i okoliczne tereny. Atrakcją są przejażdżki kolejką wąskotorową "Ciuchcia Retro". Dreżewo Chcąc urozmaicić sobie urlop w Rewalu, można udać się do pobliskiej miejscowości Dreżewo. Największą atrakcją tego miejsca jest pałac, wzniesiony w XIXw.. Legenda głosi, że pałac bywa nawiedzany przez duchy. Jest to oczywiście tylko opowieść, która właścicielom pałacu posłużyła za świetną reklamę. W pałacu odbywają się różne pokazy, spośród których najsłynniejsze to występy skoczków i popisy połykaczy ognia. Konie W siodle polecamy spędzenie wolnego czasu w pobliskim Ładzinie jak i w Łukęcinie. Wycieczki Rowerowe - Pobierowo Na rowerze można odkryć wiele ciekawych zakamarków w Pobierowie jak i w miejscowościach wokół Pobierowa. Wolin Prastara potęga Leżące na wyspie Wolin miasto jest otoczone legend? i znane z przekazów jako Wineta, Jumne, Jomsborg czy Julin. Kiedyś była tu stolica plemienia Wolinian. Istniejąca tu na początku IX wieku słowiańska osada rzemieślniczo-handlowa była wielokrotnie łupiona przez Wikingów, okresowo stawała się siedzibą jarlostwa. W X wieku Wolin był potężnym, jak na owe czasy, miastem liczącym ponad 10 tys. mieszkańców. W Muzeum Regionalnym można zapoznać się burzliwą przeszłością miasta i wynikami przeprowadzonych tu licznych wykopalisk. Wiele cennych skarbów znaleziono na Srebrnym Wzgórzu, a na Wzgórzu Wisielców było cmentarzysko kurhanowe i zachowały się 34 groby ciałopalne. Śladem Haralda Sinozębego i Jana Bugenhagena Ostatnia wojna dotkliwie zniszczyła miasto. Obok muzeum znajduje się głaz poświęcony królowi duńskiemu Haraldowi Sinozębemu, zmarłemu w Wolinie w 986 roku. O żyjących dawniej na wyspie Słowianach przypomina posąg pogańskiego boga Światowida. W 1124 roku przybył tu z misją chrystianizacyjną biskup Otto z Bambergu. W latach 1140-76 Wolin był siedzibą biskupstwa pomorskiego. Na miejscu dawnej katedry umieszczony jest opatrzony tablicą głaz. Warto udać się do miejsca gdzie stał dom, urodzonego w Wolinie w 1485 roku, Jana Bugenhagena, wielkiego reformatora kościoła na Pomorzu. Godnym zobaczenia jest również odbudowany z ruiny kościół Św. Mikołaja. Współcześni Wikingowie W lipcu 1993 roku zainaugurowano w Wolinie Festiwal Wikingów. Kolejne kilkudniowe imprezy odbywają się w lipcu każdego roku. Prezentuje się dawne rzemiosło, organizowane są widowiska plenerowe obrazujące sceny batalistyczne z dziejów Wolina. W ostatnim czasie przystąpiono do odtworzenia wczesnośredniowiecznych drewnianych obwarowań i zabudowy dawnego grodu. Powstała też Stocznia Niedamira specjalizująca się w rekonstrukcji dawnych łodzi bez użycia gwoździ. Kamień Pomorski Nazwa położonego nad rzeką Dziwną i Zalewem Kamieńskim miasta wywodzi się od Głazu Królewskiego leżącego w wodach Zalewu Kamieńskiego. Biskupia siedziba Dawna osada słowiańska powstała już w IX wieku, przekształcona w gród obronny. Kamień był pierwszą stolicą księstwa zachodniopomorskiego. Od 1176 stał się stolicą biskupstwa. Niezwłocznie podjęto budowę katedry, początkowo w stylu romańskim, później w stylu gotyckim. W okresie od 1176 do około 1235 roku sąsiadowały tu ze sobą dwa grody: książęcy i biskupi. Kamień w roku 1274 uzyskał prawa miejskie i przywileje książęce. W XIV wieku stał się członkiem Hanzy. W XVII wieku znalazł się w rękach Szwedów, później Brandenburgii i Prus. Podczas ostatniej wojny dotkliwie zniszczony. Katedra i słynne organy Największą atrakcją miasta jest romańsko-gotycka katedra z XII-XV wieku zbudowana na planie krzyża łacińskiego. We wnętrzu bogate wyposażenie złożone z najcenniejszych na Pomorzu, barokowych organów z 1669 roku ufundowanych przez Bogusława Ernesta de Croy, dzieło mistrza Michała Berigela ze Szczecina. Barokowa jest także ambona z 1683 roku. Godną uwagi jest gotycka chrzcielnica, gotycki i barokowy krucyfiks. Szczególnie cenne są dwa malowane na drewnie obrazy Łukasza Cranacha Starszego. Z kościoła w Trzęsaczu pochodzi barokowy ołtarz z postaciami apostołów o sumiastych wąsach, przypominających ówczesnych żołnierzy szwedzkich i brandenburskich. W katedrze warto zwiedzić także skarbiec i wirydarz - przykatedralny dziedziniec z krużgankami - jedyny taki zachowany w Polsce. Gryfice Obszar gryficki przez 1000 lat zamieszkiwały plemiona zachodnich Pomorzan - Wieletów i Luciców. W czasach Mieszka l i Bolesława Chrobrego ziemie te zostały wtoczone do państwa polskiego. Zachowało się wiele śladów prasłowiańskiej i słowiańskiej przeszłości. W 1925 r. odkryto na tzw. Wzgórzu Dawida miejsce kultowe oraz ceramiką z czasów pogańskich. Trzebiatów Na miejscu słowiańskiego grodu założono tu 1277 roku miasto, które od 1365 roku należało do Hanzy. Leżąc w dolnym biegu Regi Trzebiatów kontrolował handel miast leżących powyżej, głównie Gryfic, z którymi toczył ustawiczne wojny. W Trzebiatowie w XVI i XVII wieku odbywały się sejmy stanów pomorskich. Na jednym z nich w obecności książąt panujących Barnima XI i Filipa I wprowadzono na Pomorzu reformację. Dzisiaj magnesem przyciągającym turystów do Trzebiatowa są liczne zabytki odbudowane po II wojnie światowej oraz bliskie sąsiedztwo Mrzeżyna - znanego kąpieliska bałtyckiego. W centrum miasta stoi gotycki ratusz z XV wieku, wielokrotnie przebudowywany, z oryginalną sygnaturką. W niedawno odrestaurowanym zespole pałacowym z XVII-XVIII wieku latach 1785-90 przebywała księżna Anna Maria z Czartoryskich, żona Ludwika von Württemberg. Na jednym z budynków w pobliżu rynku znajduje się wizerunek mężczyzny ze słoniem, wykonany metodą sgrafitto w 1639 roku. Za dworcem kolejowym można obejrzeć tablicę pokutną z XVI wieku. W lecie warto skorzystać z przejażdżki kolejką wąskotorową "Ciuchcia Retro". Kołobrzeg należy do najstarszych grodów nadbałtyckich. Osada słowiańska powstała na terenie obecnej dzielnicy Budzistowo już w VIII wieku. W 1000 roku powołano tu biskupstwo. W owych czasach znaczna część dochodów miasta pochodziła z warzenia soli. Pamiątką tamtych tradycji jest coroczny Jarmark Solny. Od roku 2000 będzie można także przyjrzeć się procesowi warzenia soli według średniowiecznych technologii i zakupić słoiczek z tak otrzymaną solą. Być może w niedługim czasie stanie tu t??nia. Pamiątkę hanzeatyckiej przeszłości Kołobrzegu są wrze?niowe obchody Dni Hanzy. Wyposażenie gotyckiej Bazyliki Mariackiej z XIV wieku zachwyca swoją wyjątkowością. Uwagę przykuwa wykonany z brązu w 1327 roku monumentalny, ważący ponad 900 kg świecznik o wysokości 4 metrów i rozpiętości 3,8 metra. Spośród innych godnych uwagi zabytków należy wymienić powstały przed 1222 rokiem kościół Św. Jana, znajdujący się w dzielnicy Budzistowo, która dała początek Kołobrzegowi. Z murów obronnych zachowała się Baszta Prochowa z XV w. W centrum miasta stoi neogotycki ratusz, a obok portu wysoka na 25 metrów latarnia morska, z której można podziwia? widok na morze, pla?? i miasto. W ostatnich latach pieczo?owicie odbudowano od fundamentów starówk?, ze stylowymi sklepami, przytulnymi kawiarenkami, w których można napić się wybornej kawy, herbaty, wina czy piwa. Świnoujście Miasto na 44 wyspach Zajmuje swym obszarem wschodnią część wyspy Uznam, zachodnią część wyspy Wolin, wyspę Karsibór i niezamieszkałe wysepki wstecznej delty Świny. Rzeka dzieli Świnoujście na dwie części, wschodnią - przemysłową - z portem morskim, stocznią, nowoczesnym terminalem pasażerskim obsługującym linie promowe do Szwecji i Danii oraz zachodnią, gdzie jest centrum miasta i uzdrowisko. Połączenie między nimi zapewniają regularnie kursujące promy pasażerskie i samochodowe, stanowiące niewątpliwą atrakcję dla przybywających z głębi lądu turystów. Warto zobaczyć Zwiedzanie miasta najlepiej rozpocząć od Muzeum Rybołówstwa Morskiego mieszczącego się w budynku dawnego ratusza zbudowanego w latach 1805 -1809. Podczas spaceru po mieście można podziwiać Kościół Chrystusa Króla z końca XVIII wieku i Kościół Mariacki NMP Gwiazdy Morza z końca XIX wieku. Warto pospacerować po pięknym Parku Zdrojowym z lat 1826-27, założonym przez dyrektora ogrodów królewskich w Berlinie, Piotra Lenné. Typowo morskimi akcentami Świnoujścia są 68-metrowa latarnia morska z połowy XIX wieku i stawa Młyny - znak nawigacyjny w kształcie wiatraka, często używany jako symbol miasta. JezioroTurkusowe Atrakcją, której nie można ominąć, jest 1,6 hektarowe Jezioro Turkusowe. Jego tafla posiada niespotykaną i bardzo urokliwą szmaragdowo-turkusową barwę. Zawdzięcza ją pokładom kredy, która jeszcze do II wojny światowej była tutaj wydobywana. Po wojnie wyrobisko zalano wodą. Nieopodal jeziorka rośnie pomnikowy, ponad 400-letni dąb zwany "Prastarym". Darłowo Zamek Książąt Pomorskich, w którym podobno straszy, mieści w swoich murach muzeum regionalne z jego zmieniającymi się wystawami. Wysoka na 60 metrów wieża kościoła mariackiego przez całe wieki była znakiem nawigacyjnym tego portowego, hanzeatyckiego miasta. Ocalone w dużym stopniu od zniszczeń drugiej wojny światowej, jest dzisiaj najlepiej zachowanym na Pomorzu Zachodnim średniowiecznym założeniem miejskim z wieloma cennymi, odrestaurowanymi zabytkami. Podobno za swoje pirackie łupy, w pobliżu Bramy Kamiennej ostatni z Wikingów Bałtyku król Eryk I nakazał wybudował kościół Św. Gertrudy. Dzisiaj budowla ta jest wyjątkowo rzadkim przykładem skandynawskiego ceglanego gotyku. Eryka wybrano obecnie na patrona miasta, od niedawna spotkać go można na specjalnie bitych monetach, którymi honorowani są zasłużeni dla miasta obywatele. ŚWIESZEWO kościół ryglowy z 1696r. przebudowany po 1840r. barokowy ołtarz główny z XVII/XVIII w. renesansowy ołtarz boczny i ambona z XVII w. Chrzcielnica romańska z XIII w. TRZYGŁÓW dwór ryglowy z pierwszej połowy XVII w rozbudowany w XVIII w. Obok murowany pałac z przełomu XIX/XX w. Park.